Silnik spalinowy zrewolucjonizował transport na początku dwudziestego wieku. Na drogach maszyny parowe i silniki gazowe szybko ustąpiły pola silnikom benzynowym. Również dzięki temu wynalazkowi człowiek zdołał się wzbić w powietrze. Silnik spalinowy jest silnikiem o spalaniu wewnętrznym, to znaczy takim wewnątrz którego spalane jest paliwo dostarczające energii cieplnej. Energia cieplna jest w silniku zamieniana na mechaniczną. W silniku benzynowym (czyli silniku o zapłonie iskrowym) pary benzyny mieszane są z powietrzem i następnie zapalane za pomocą iskry elektrycznej. Mieszanka paliwowo-powietrzna spala się tak szybko, że eksploduje, a powstałe gazy rozprężają się gwałtownie. W przeważającej większości konstrukcji gazy spalinowe popychają tłok w cylindrze. Posuwisto-zwrotny uch tłoka zamieniany jest następnie na ruch obrotowy poprzez mechanizm korbowy. Duże silniki składają się zwykle z wielu zsynchronizowanych cylindrów. W silnikach rotacyjnych czyli tak zwanego Wankla, nie ma cylindrów a gazy spalinowe bezpośrednio obracają wirnik. Ciekawostką jest tu na przykład: że aby motocykle wyścigowe mogły rozwijać duże prędkości i osiągać wysokie przyspieszenia, montuje się w nich małe, lekkie silniki o dużej mocy.