Silniki benzynowe zastąpiono silnikami dieslowskimi, pracującymi na o wiele mniej niebezpiecznym i kosztownym paliwie, jakim jest ropa. Następnie wprowadzono silniki dieslowsko-elektryczne. Rewolucja nastąpiła w 1955 roku, kiedy to Amerykanie wypróbowali użyć napędu atomowego. Reaktor atomowy produkuje energie w procesie rozszczepiania jąder atomowych, wskutek ich zderzeń z powolnymi neuronami. Dzieje się tak, gdyż powstałe dwa jądra atomowe są w sumie lżejsze od jądra, z którego powstały. Ubytek masy zostaje zamieniony na energię. Tę energię odbiera z reaktora ciecz chłodząca, która następnie ogrzewa wodę. Woda wrze wytwarzając parę. I następuje powrót do początków, czyli silników parowych. Silniki parowe, w których para rozpręża się kolejno w dwóch lub więcej cylindrach, nazywamy sprzężonymi. Silniki potrójnie sprzężone składają się na przykład z cylindra wysoko, pośrednio i niskociśnieniowego. W potrójnie sprzężonym silniku parowym para rozpręża się po kolei w trzech fazach. Posuwisto- zwrotny ruch tłoków porusza wałem korbowym. Silniki takie byłe szeroko używane między innymi: na statkach, i tu ciekawostka, że niektóre niemieckie jednostki były napędzane przez silniki aż czterostopniowe.