Gdy dostaje się ona nad tłok wypycha stamtąd jednocześnie spaliny przez odsłonięty właśnie otwór wydechowy. Cała procedura powtarza się, gdy tłok znowu rozpoczyna wędrówkę ku górze. W swym górnym położeniu tłok zasłania otwór wydechowy, tak by rozprężające się gazy spalinowe nie uciekały nim, lecz popychały tłok w dół. Jednocześnie odsłonięty jest otwór wlotowy prowadzący do przestrzeniu pod tłokiem, gdzie zasysana jest świeża mieszanka. W dolnym położeniu tłoka sytuacja jest odwrotna. Ruch tłoka steruje też otwieraniem się kanału przepływowego. Tłok poprzez korbowód obraca wałem korbowym. Na korbowodzie osadzone jest ciężkie koło zamachowe, które magazynuje energię uwolnioną w suwie pracy, tak by wykorzystać jej część do sprężenia mieszanki. Jego obecność powoduje też, że wał korbowy nie zwalnia i przyspiesza liczbę swych obrotów podczas poszczególnych faz ruchu tłoka. W czasie suwu ssania tłok wędruje w dół, a zawór wlotowy otwiera się. Mieszanka paliwowo-powietrzna jest zasysana do cylindra. Następnie, podczas suwu sprężania, tłok porusza się ku górze, a zawór wlotowy zamyka się. Iskra elektryczna powoduje zapłon sprężonej mieszanki. Podczas spalania gazy rozprężając się pchają tłok ku dołowi (suw pracy). Potem rozprężone spaliny są usuwane.