By zwiększyć efektywność silnika, czyniono wiele przeróżnych prób ograniczenia liczby elementów poruszających się ruchem posuwisto-zwrotnym. Najszerzej znanym efektem tych prac jest silnik Wankla. Zasada jego pracy jest w ogólnym zarysie podobna do pracy silnika czterosuwowego, jednakże istnieje też wiele różnic, m.in.: zamiast tłoka rozprężające się gazy spalinowe obracają trójścienny wirnik, poruszający się wciąż w tym samym kierunku. Niestety okazało się, że poważnym niedomaganiem tego typu silnika jest zużywanie się krawędzi wirnika, prowadzące do nieszczelności i przepływu gazów pomiędzy poszczególnymi częściami komory komory spalania. Silniki Winkla zużywają więcej paliwa od porównywalnych czterosuwowych silników tłokowych. Jednakże może w przyszłości uda się rozwiązać trudności konstrukcyjne i w efekcie na bazie silnika Wankla otrzymamy wydajniejszy silnik benzynowy. W silniku Wankla wirnik obraca się na mimośrodzie wewnątrz komory spalania. Gdy któraś z trzech ścian wirnika przechodzi naprzeciw zaworu wlotowego, to zasysa mieszankę paliwowo-powietrzną. Mieszanka jest następnie sprężana i zapalana iskrą elektryczną. Gazy spalinowe rozprężając się pchają wirnik a następnie uchodzą poprzez zawór wylotowy.